Te proste wiązania sznurków mają historię dłuższą niż większość współczesnych państw.
Makrama to przede wszystkim wiekowa tradycja, która przetrwała próbę czasu i powróciła na salony w wielkim stylu.
To rzemiosło udowadnia, że za pomocą własnych rąk i kawałka sznurka można stworzyć coś pięknego i trwałego.
To rzemiosło przeszło fascynującą drogę, zanim trafiło do naszych nowoczesnych wnętrz
- Starożytne początki - Sztuka narodziła się na Bliskim Wschodzie. To tam arabscy tkacze wiązali frędzle tkanin, chroniąc je przed pruciem. Z czasem te czysto praktyczne supełki zamieniły się w misterne, dekoracyjne wykończenia dywanów, szali i narzut.
- Morskie podróże - W średniowieczu technikę przejęli marynarze. Plotli oni użytkowe i ozdobne przedmioty podczas długich, nudnych rejsów. Swoje rękodzieło sprzedawali lub wymieniali w portach całego świata. W ten sposób kapitanowie i załogi statków stali się pierwszymi globalnymi ambasadorami makramy.
- Królewskie salony - W XVII i XVIII wieku makrama podbiła dwory Europy. Stała się ulubioną rozrywką angielskiej królowej Marii oraz dam w epoce wiktoriańskiej. Koronkowe, niezwykle precyzyjne ozdoby ze sznurka zdobiły królewskie sypialnie, obrusy oraz eleganckie suknie dworskie.
- Era Hippie i współczesność - Po latach zapomnienia technika powróciła jako absolutny hit lat 70. XX wieku. Kojarzona z wolnością i ruchem dzieci-kwiatów, na stałe wpisała się w kanon designu. Dziś makrama przeżywa prawdziwy renesans. Stanowi flagowy element stylu boho i nowoczesnego rzemiosła, wprowadzając przytulność do naszych domów.
W latach 70. XX wieku...
makrama stała się absolutnym fenomenem kulturowym, nierozerwalnie związanym z ruchem hippisowskim.
Oto kulisy tego wielkiego powrotu:
- Manifest wolności: Ruch flower power odrzucił masową produkcję fabryczną na rzecz rzemiosła, a ręcznie plecione sznurki idealnie wyrażały wolność i bliskość natury.
- Nowe materiały: Porzucono delikatne, wiktoriańskie nici jedwabne na rzecz grubych, surowych sznurków jutowych, konopnych oraz wełny w kolorach ziemi (brązy, pomarańcze, żółcie).
- Szaleństwo wnętrzarskie: Makrama opuściła salony i weszła do sypialni oraz ogrodów w formie gigantycznych makat ściennych, wiszących foteli, parawanów oraz wszechobecnych wiszących kwietników.
- Element mody: Sznurki noszono na sobie – modne stały się plecione kamizelki, paski, torby plażowe, a nawet biżuteria z wplecionymi koralikami i muszlami.
- Eksplozja podręczników: W Stanach Zjednoczonych i Europie masowo wydawano bogato ilustrowane książki z instrukcjami, dzięki którym plecenia uczyły się miliony ludzi na domowych warsztatach.
Makrama współcześnie stała się:
bardziej subtelna, elegancka i minimalistyczna.
Najważniejsze zmiany w estetyce:
- Jasna paleta barw: Suche brązy i jaskrawe pomarańcze z lat 70. ustąpiły miejsca bieli, kremom, beżom oraz delikatnym kolorom ziemi (szałwia, brudny róż, terakota).
- Materiały premium: Szorstką jutę i szpagat zastąpiono miękką, ekologiczną bawełną z recyklingu, która nadaje pracom lżejszy i bardziej przytulny charakter.
- Minimalizm formy: Współczesne projekty rzadziej przytłaczają rozmiarem; dominują czyste linie, geometryczne układy i ażurowe, lżejsze sploty zamiast ciężkich, grubych ścian sznurka.
- Fuzja stylów (Scandi-boho): Makramę połączono z nordyckim minimalizmem, dzięki czemu pasuje ona nie tylko do artystycznych wnętrz, ale też do nowoczesnych, surowych loftów.
- Naturalne dodatki: Sznurki są dziś zaplatane na surowych gałęziach z lasu, driftwoodzie z plaży, a także łączone z drewnianymi koralami, bambusem czy elementami z eukaliptusa.
- Nowe zastosowania: Poza klasycznymi kwietnikami, hitami współczesnego boho są makramowe liście (pióra), łapacze snów, poduszki, lampiony.
historia makramy
Te proste wiązania sznurków mają historię dłuższą niż większość współczesnych państw.
Stwórz łatwo własną witrynę internetową z Webador